Φταίει η Δύση;

Ο Τούρκος πρόεδρος σκοπεύει να απελάσει δέκα ξένους πρεσβευτές, επειδή υποστήριξαν την απελευθέρωση του Οσμάν Καβάλα.

Με αυτόν τον τρόπο, ο Ερντογάν αποσπά για άλλη μια φορά την προσοχή από τα εσωτερικά προβλήματα, σύμφωνα με τον εκδότη της έκδοσης της «Deutsche Welle», Ερκάν Αρικάν.

Κάθε φορά που υπάρχει πρόβλημα στην τουρκική οικονομία, κάθε φορά που η χώρα αυτή γίνεται πρωτοσέλιδο για οποιονδήποτε λόγο, τότε είναι θέμα χρόνου να υπάρξει μια εντελώς ακατανόητη αντίδραση από τον Τούρκο πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Αυτό συνέβη πρόσφατα σε μια εκδήλωση στη δυτική Τουρκία.

Εκεί ανακοίνωσε ότι έδωσε εντολή στο Υπουργείο Εξωτερικών να εκδιώξει δέκα ξένους πρεσβευτές που είχαν δηλώσει υπέρ της απελευθέρωσης του Οσμάν Καβάλα, γράφει η Deutsche Welle.

Είναι προφανές ότι στον Ερντογάν όχι μόνο αρέσει η σύγκρουση με τη Δύση, αλλά και τη χρειάζεται. Γιατί αλλιώς θα συγκρουόταν με τους σημαντικότερους εταίρους του στο ΝΑΤΟ, τις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Γαλλία και κυρίως τη Γερμανία;

Είναι τραγικό στη σχέση με τη Γερμανία το γεγονός ότι πριν από λίγο λιγότερο από μια εβδομάδα, η γερμανίδα καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ στην Κωνσταντινούπολη εξήρε σχεδόν αποκλειστικά τις γερμανοτουρκικές σχέσεις.

Οι ύμνοι παρέμειναν μόνο κενές λέξεις, ακόμη και αυτές που έλεγε τότε ο Ερντογάν.

Πτώση δημοτικότητας

Ο Τούρκος πρόεδρος χρησιμοποιεί ξανά την αποδεδειγμένη μέθοδο. Τα τελευταία αποτελέσματα δημοσκοπήσεων δείχνουν ότι το κόμμα του Ερντογάν ΑΚΡ χάνει σε μεγάλο βαθμό την υποστήριξη: λίγο λιγότερο από το 30 τοις εκατό των ψηφοφόρων θα ψήφιζαν τον Τούρκο πρόεδρο.

Μετά από αυτό, ο Ερντογάν αντέδρασε με ύβρεις σε βάρος των κομμάτων της αντιπολίτευσης.
Την περασμένη Πέμπτη ανακοινώθηκε επίσημα ότι η Διεθνής Ομάδα Εργασίας για την Καταπολέμηση του Ξεπλύματος Χρήματος (FATF) έθεσε την Άγκυρα υπό αυξημένη επιτήρηση. Η απόφαση αυτή προκάλεσε μια μικρή ταλάντευση στο Χρηματιστήριο της Κωνσταντινούπολης. Αλλά όταν η τουρκική κεντρική τράπεζα μείωσε ξανά το βασικό επιτόκιο λίγο αργότερα, οι συναλλαγματικές ισοτιμίες έπεσαν κατακόρυφα. Το τουρκικό νόμισμα γνώρισε πτώση που δεν έχει καταγραφεί εδώ και δεκαετίες.

Αυτό δείχνει για άλλη μια φορά: όσο ισχυρότερη είναι η εσωτερική πολιτική πίεση στον Ερντογάν, τόσο πιο μαζική είναι η αντίδρασή του – και πάντα εναντίον της Δύσης.

Γι’ αυτό τον έκανε καλό που έστειλαν δέκα πρέσβεις στην Τουρκία.

Μη ρεαλιστικές κατηγορίες

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Ερντογάν παλεύει με τη Δύση, αλλά αυτή τη φορά, νομίζω, έχει πραγματικά το παρακάνει.

Αφού ο Osman Kavala οδηγήθηκε στη φυλακή πριν από περισσότερα από τέσσερα χρόνια βάσει αμφιλεγόμενων κατηγοριών, κατηγορήθηκε επίσης για υποστήριξη των διαδηλώσεων το 2013.

Ένα δικαστήριο τον αθώωσε από αυτές τις κατηγορίες, αλλά, λίγες μόνο ώρες αργότερα, άλλο δικαστήριο τον καταδίκασε ως οργανωτή της απόπειρας πραξικοπήματος του 2016.

Είναι κάτι παραπάνω από προφανές ότι αυτή η κατηγορία είναι εξαιρετικά μη ρεαλιστική.

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έκρινε επίσης ότι δεν συντρέχουν λόγοι να παραμείνει στη φυλακή η Καβάλα και ζήτησε την άμεση αποφυλάκισή του.

Ο Ερντογάν το απέρριψε και γι’ αυτό τα τουρκικά δικαστήρια έμειναν στην απόφασή τους.

Αυτό επιβεβαιώνει για άλλη μια φορά ότι τα δικαστήρια εκδίδουν ετυμηγορίες μόνο με εντολή του προέδρου. Πραγματικά δεν μπορεί να γίνει λόγος για ανεξάρτητο δικαστικό σώμα, για το οποίο μιλά συνεχώς ο Ερντογάν.

Οι νέοι δεν είναι για τον Ερντογάν

Είναι ιδιαίτερα αξιοσημείωτο ότι άτομα κάτω των 25 ετών θα προτιμούσαν να επιλέξουν κάποιο άλλο κόμμα, παρά του προέδρου.

Η ανεργία αυξάνεται, οι πρόσφυγες που ζουν στην Τουρκία θεωρούνται πλέον απειλή και ο πρόεδρος, ο οποίος είναι εμφανώς σε κακή υγεία, δεν θεωρείται πλέον ως ήρωας.

Στο εγγύς μέλλον η Τουρκία θα αντιμετωπίσει δύο σημαντικά ζητήματα.

Μπορούν τα κόμματα της αντιπολίτευσης να διατηρήσουν την ενότητα μέχρι τις προεδρικές εκλογές που έχουν προγραμματιστεί για το 2023;

Αν ναι, θα είναι κάτι παραπάνω από δύσκολο για τον Ερντογάν να επανεκλεγεί.

Ωστόσο, αν η αντιπολίτευση χωριστεί, θα πάει υπέρ του Ερντογάν.

Αλλά ανεξάρτητα από το τι επιφυλάσσει το μέλλον, ο Τούρκος πρόεδρος εξακολουθεί να έχει γεμάτα τα χέρια του στο παρόν – για να μην εξοργίσει ακόμη περισσότερο τους δυτικούς συμμάχους του.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *