Παγκόσμια δικτατορία

του Γιώργου Καλεάδη

Εκατομμύρια πολίτες του κόσμου τούτου σε όλες τις μεγαλουπόλεις από την Μελβούρνη έως και την Αθήνα, έδρασαν τοπικά και σκέφτηκαν παγκόσμια, διαδήλωσαν με ένα και μοναδικό σύνθημα-αίτημα: Την επαναφορά του αυτονόητου και κατοχυρωμένου δικαιώματος της Ελευθερίας, της αυτοδιαθέσεως και του αυτεξουσίου.

Αυτός ο αστάθμητος παράγοντας που μπορεί και ανατρέπει  άπαντα πάντα τα πλάνα και τα μετατρέπει σε χωρίς αυτόματο πιλότο αεροπλάνα, αντέδρασε στο φάντασμα το οποίο εδώ και 18 μήνες πλανάται στον ανήλιο ουρανό του πλανήτη που στοχεύει στην δημιουργία ενός νέου φασιστικού-σκοταδιστικού Μεσαίωνα στον 21ο αιώνα πισωγυρίζοντας τον Καιρό και την Ιστορία.

Αυτή η παγκόσμια δικτατορία η οποία ευκόλως πλέον διακρίνεται, απλώνοντας αδιακρίτως τα νέφη των πλεκομένων από καιρό πέπλων της, σκορπίζοντας μέσω των κατευθυνομένων ΜΜΕ σοκ και δέος δια της υγειονομικής τρομοκρατίας, κατέφυγε-αφού τα υπόλοιπα όπλα της τα εξάντλησε ανεπιτυχώς -στην άσκηση, αναμενόμενης, βίας έναντι των ειρηνικών διαδηλωτών-πολιτών.

Εύκολα πλέον μπορεί ο εναπομείνας κοινός νους να συνθέσει το παζλ του οποίου τα κομμάτια ένα-ένα απλώνονται από τον Φλεβάρη του 2020 στον σύμπαντα κόσμο και να διαπιστώσει: Την από κοινού άσκηση βίας της εξουσίας από την Αυστραλία έως την Ελλάδα, την επίσης από κοινού στάση των ελεγχομένων από την εξουσία ΜΜΕ τα οποία απέκρυψαν, διαστρέβλωσαν, παραποίησαν και αποσιώπησαν, ως μία παγκόσμια ΥΕΝΕΔ, την πραγματικότητα, προβάλλοντας δαιμονικώς εμμονικώς και μονοδιαστάτως τον φόβο, δια του οποίου θέλουν να οδηγήσουν τους πολίτες προς μία μόνο γνωστή κατεύθυνση.

Εν όσω οι ειδικοί πλέον δεν πείθουν, έχοντας απωλέσει και την αξιοπιστία τους και την φερρεγγυότητά τους -προστατευόμενοι (έως πότε) από ένα παράλογο, ναζιστικό ακαταδίωκτο- καθώς ούτε συνεπείς υπήρξαν -λόγω και έργω- ούτε αποτελεσματικοί, αλλά αντιθέτως ήταν και είναι αντιφατικοί, οπισθοδρομικοί, αλλοπρόσαλοι, αδυνατώντας να προσφέρουν λύσεις οριστικές και τελεσίδικες, οδηγώντας τους πολίτες σε έναν ατέρμονα, επιδιωκόμενο(;) διχασμό -για τον οποίο ομού με τα υπόλοιπα γνωστά κέντρα εξουσίας φέρει ακέραια την ευθύνη- δημιουργώντας γκέτο, σύγχρονα πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων, πρακτικά στερώντας την ελευθερία από την πλειοψηφία των πολιτών, κάτι το οποίο εμπράκτως σημαίνει ότι τους θεωρεί παρανόμους, αποκλείοντάς τους από σειρά ελευθέρων επιλογών, τις οποίες ναζιστικά τις περιορίζει.

Στελέχη και της εδώ κυβέρνησης -όπως και αλλαχού- μεθυσμένα και εθισμένα στο πλέον ισχυρό, σκληρό και «νόμιμο» ναρκωτικό που είναι η εξουσία, εξωτερικεύουν αλαζονικά και περιφρονητικά ως προς τους πολίτες -από και προς τους οποίους άρχεται και καταλήγει κάθε μορφή εξουσίας- ένστικτα μίας παραισθητικής παντοδυναμίας, θεωρώντας ότι ασκούν την εξουσία ελέω «Θεού» και κάποιας άδηλης κληρονομικότητος, παραβλέποντας ότι οι πολίτες (το 50% που μετείχε στην εκλογική διαδικασία) με αυτήν την ισχνή πλειοψηφία τους ψήφισε χωρίς ποτέ να έχει εγκρίνει την συγκεκριμένη πολιτική, η οποία ως μέρος κυβερνητικού προγράμματος ουδέποτε ετέθη προς έγκριση από τους πολίτες δια της ψήφου των. Ως εκ τούτου στην Δημοκρατία μένει όντως να νομιμοποιηθεί η συγκεκριμένη πολιτική συμπεριφορά δια των εκλογών. Τούτη είναι μία ιδιαιτέρως σημαίνουσα εκκρεμότητα σε ένα δημοκρατικό πολίτευμα.

Πρόσφατη έρευνα της Eurostat αναφέρει ότι σε σύγκριση με το 2019 παρατηρούνται αυξήσεις στο ποσοστό κινδύνου αύξησης της φτώχειας του εργατικού δυναμικού στις χώρες Ελλάδα, Πορτογαλία, Ισπανία, Ιταλία, Ιρλανδία, Σλοβενία, Βουλγαρία, Αυστρία και Σουηδία (Πηγή:www.weforum.org 23-7-2021).

Το μέγεθος της οικονομικής ύφεσης που συνεχίζει να προκαλεί ο ιός -ενώ συγκεκριμένα ολιγοπώλια αυξάνουν θεαματικώς την κερδοφορία τους- εκδηλώνεται ήδη και εντός του 2022 θα καταστούν ορατές οι πραγματικές της διαστάσεις.

Ως δε προς το «ήρεμο» καλοκαίρι σε σχέση με τις Ελληνοτουρκικές σχέσεις στο οποίο προσέβλεπε και ανέμενε η κυβέρνηση της ΝΔ αποκαλύπτεται -εκ της επαναλειτουργίας από τους Τούρκους των Βαρωσίων στην Κύπρο- ότι και ο διπλωματικός ύπνος στον οποίο έχει περιπέσει είναι μακρύς και επικίνδυνος, καθώς ουδεμία ουσιαστική και αποτρεπτική αντίδραση υπήρξε.

«[….] Ο Χέγκελ έβλεπε την ιστορία να προχωρεί τουλάχιστον ως το σημείο που ολοένα και περισσότερο αναγνωρίζεται η βασική ελευθερία και ισότητα των ανθρώπων και καταργούνται οι ειδικοί περιορισμοί αυτής της ελευθερίας και αυτής της ισότητας [….]» ( Χέρμπερτ Μαρκούζε ” Λόγος και Επανάσταση” Εκδόσεις “Ύψιλον” 1999,σελ.234).

από το «https://iskra.gr/»

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *