Η συνταγή είναι δοκιμασμένη και απολύτως επιτυχημένη

Εγκαταλείπουμε ένα δημόσιο πάρκο να βρομίσει, να γεράσει, να κακομοιριάσει, και μετά αρχίζουμε τις «παρεμβάσεις», που πάντα σε αυτό τον τόπο περιλαμβάνουν την κοπή των δέντρων και τη φιλοξενία των αυτοκινήτων και του τσιμέντου.

Το αλσύλλιο της Παροικίας ήταν υγειές μέχρι πριν από τριάντα χρόνια. Στη συνέχεια ήρθε η ασθένεια των πεύκων και ο «πολιτισμός».

Παραδοσιακά οι συντοπίτες μου μισούν τα δέντρα και ειδικά αυτά που δεν προσφέρουν βρώσιμους καρπούς.

Τα τελευταία χρόνια το αλσύλλιο χρησιμοποιείται αποκλειστικά ως πέρασμα των μαθητών και ως αφοδευτήριο των σκύλων. Με γερασμένα και γερμένα πεύκα, με χόρτα και σκουπίδια, χωρίς φωτισμό το βράδυ, θα έλεγε κανείς νοικοκύρης πως κινδυνεύουμε από πυρκαγιά και από εγκληματικότητα.

Οι όποιες προσπάθειες αναδάσωσης έπεσαν στο κενό, αφού φυτεύτηκαν δέντρα βρέφη που τα πατούσαν οι περαστικοί, ή ξεραίνονταν πριν φτάσουν το ύψος των 30 εκατοστών.

Τον τελευταίο καιρό οι παρεμβάσεις αφορούν τη διάνοιξη πόρτας στην έξοδο προς το λιμάνι και τη διαμόρφωση πάρκινγκ με την παράλληλη κοπή δέντρων.

Το δασαρχείο υποστηρίζει πως δέχτηκε την κοπή τριών «άρρωστων» δέντρων που έγερναν και ήταν επικίνδυνα. Βέβαια με την απουσία δασικού υπαλλήλου στο νησί, ζητήθηκε από το Δασονομείο της Νάξου να κάνει αυτοψία, μετά την κοπή των δέντρων!!!

Τα σχέδια του Δήμου δεν θα μείνουν εδώ. Το επόμενο βήμα είναι η κοπή πολλών δέντρων στην άλλη έξοδο και η ασφαλτοποίηση του εδάφους ώστε να δημιουργηθεί ένας κυκλοφοριακός κόμβος.

Θα μπορούσε βέβαια να καθαριστεί το αλσύλλιο, να αναδασωθεί με μεγάλα δέντρα και ίσως όχι πεύκα αυτή τη φορά, να τοποθετηθεί φωτισμός για την νυχτερινή ασφάλεια, να δημιουργηθεί μία περιμετρική διαδρομή για αθλητικές δραστηριότητες, να τοποθετηθούν παγκάκια και να υποχρεωθούν οι ιδιοκτήτες των σκύλων να συλλέγουν τις ακαθαρσίες. Αυτά και άλλα πολλά θα μπορούσαν να γίνουν αν θέλαμε να διατηρήσουμε την υγεία και την αισθητική του πάρκου αλλά ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ θέλουμε να εξαφανίσουμε τα δέντρα και να προσφέρουμε το αλσύλλιο δώρο στα αυτοκίνητά μας.

Marios Fournaris


Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *