Διχασμός…

Ο διχασμός λοιπόν στο σώμα της Εκκλησίας μας,εξ αιτίας της λεγόμενης πανδημίας,όχι μόνο συνεχίζεται,αλλά διευρύνεται και βαθαίνει συνεχώς και περισσότερο.Έγινε ένα αγεφύρωτο χάσμα και θα πρέπει να περάσουν πολλά χρόνια για να καλυφθεί.Μια πληγή που θα χρειαστούν να τρέξουν πολλά δάκρυα για να μαλακώσει!

  Μέχρι τώρα μας ταλαιπωρούσε ο διχασμός μεταξύ των υποστηρικτών της μάσκας και των αρνητών της.Από το Πάσχα και μετά,προστέθηκε και ένας άλλος μεγάλος διχασμός.Η ώρα που γιορτάσαμε την μεγαλύτερη γιορτή για την Ορθόδοξη Εκκλησία.Την Ανάσταση του Κυρίου μας!

   Και πέρασαν ελάχιστες μόνο ημέρες από την σεβάσμια εκείνη ημέρα  που είδαμε τον Κύριο της δόξης καρφωμένο πάνω στο Σταυρό,με ανοιχτές τις παλάμες  του για να μας ενώσει όλους.

   Πόσο πραγματικά θα χαίρονται οι αδιάφοροι,οι άθεοι,οι αιρετικοί και γενικά οι αρνητές της Πίστης μας!Δεν το περίμεναν ποτέ ότι θα τους βάζαμε εμείς οι ίδιοι τόσο αποτελεσματικά όπλα στα χέρια τους προκειμένου να μας πολεμήσουν και να μας επιφέρουν καίρια πλήγματα.Η ευκαιρία που τους δώσαμε,δεν ήταν μόνο μεγάλη,αλλά και αναπάντεχη.

   Καταλαβαίνουμε επί τέλους τι κάνουμε;Μήπως άθελά μας παίζουμε ανέμελοι τα ύπουλα παιχνίδια κάποιων που έντεχνα απεργάζονται παντού τον διχασμό για να χορέψουν πασίχαροι πάνω στα ερείπια;

  Ο Χριστός δεν ζημιώνεται σε τίποτα. Εκείνος « εξήλθε νικών και ίνα νικήσει ».Εμείς χανόμαστε,τα πρόβατα της ποίμνης του σκορπίζουν και οι λύκοι καραδοκούν να τα κατασπαράξουν.Ποιος θα περιπλανηθεί ξανά στα βουνά για να τα γυρίσει πίσω και να τα ασφαλίσει;

   Έχουμε συναίσθηση της μεγάλης ευθύνης που αναλαμβάνουμε;

π.Γ.Τριαντάφυλλος

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *