”Μίκης Θεοδωράκης – Οι δρόμοι του Αρχάγγελου”

Στην τάξη μας οι μαθητές είχαν χωριστεί σε τρεις κατηγορίες.

Στην πρώτη ήταν αυτοίπου πεινούσαν και λιποθυμούσαν.

Στη δεύτερη ήταν αυτοίπου πεινούσαν χωρίς να λιποθυμούν.

Και στην τρίτη ήταν αυτοίπου τρώγανε όσο ποτέ στη ζωή τους,γιατί οι πατεράδες τους ήταν αγρότες, μαυραγορίτες, ή και τα δύο.

Εμείς οι πεινασμένοι της πρώτης και δεύτερης κατηγορίας,αποφασίσαμε να βάλουμε τέρμασε αυτή την κατάσταση.

Οργανωθήκαμε και μια μέραανακοινώσαμε στην τάξη ότι είναι απαράδεκτο οι μισοί να παχαίνουν και οι άλλοι μισοίνα πεθαίνουν της πείνας.

Οι χωριάτες έβαλαν τις φωνές.Είχαν και τον αέρα που τους έδινεη σωματική τους ευρωστία.

Όμως εμείς ήμασταν οι περισσότεροικαι οι αποφασισμένοι για όλα.

Είπαμε: ”Δεν μπαίνει κανείς στην τάξη αν δε βάλει τρόφιμα(πατάτες, αλεύρι, σταφίδα, αυγά)στο καλάθι που βρίσκεται μπροστά στην πόρτα.

”Την άλλη μέρα δυο – τρεις έφεραν τρόφιμα. Οι άλλοι πήγαν να περάσουν με το ζόρι.

Έπεσε ξύλο.Όταν έμαθαν οι καθηγητές τα καθέκαστα,τήρησαν ουδετερότητα για το φόβο των Ιταλών.

Τελικά όλοι πλήρωσαν τα αναγκαστικά ”διόδια”.

Μοιράσαμε τα τρόφιμαστους σκελετωμένους συμμαθητές μας.

Σε λίγο, όλο το Γυμνάσιο έκανε το ίδιο.Έτσι, εκείνη τη χρονιά,δεν είχαμε θύματα από την πείνα.Και όταν λέω θύματα,δεν εννοώ μόνο τον θάνατο αλλά και τις βαριές αρρώστιες που προκαλεί η έλλειψη τροφής.

Μίκης Θεοδωράκης

Απόσπασμα από το βιβλίο: ”Μίκης Θεοδωράκης Οι δρόμοι του Αρχάγγελου”

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *