Συμβουλές για τους γονείς των μικρών παιδιών (κυρίως του Δημοτικού)

ΧΡΙΣΤΟΣ ΓΕΩΡΓΟΥΣΗΣ

α) Να προετοιμάζετε τα παιδιά για το σχολείο ώστε να έχουν αυξημένη την παρατηρητικότητα για όσα συμβαίνουν εκεί. Να τα ρωτάτε αν έγινε κάτι περίεργο, κάτι ωραίο ή κάτι άσχημο, βοηθώντας τα να μιλούν, να εκφράζονται, να εξωτερικεύονται.

β) Βρέστε τρόπους να ατσαλώσετε τις δυνάμεις του καθώς βγαίνει απ’ το σπίτι και δεν έχει κοντά τους γονείς του. Να ενδιαφερθείτε αν μένει μόνο του στο σχολείο ή κάνει εύκολα φίλους.

γ) Να προκαλείτε συγκεντρώσεις στο σπίτι σας με παιδιά της ηλικίας του ώστε να αγαπήσει την κοινωνικότητα. Να ασκείται έτσι στο ενδιαφέρον για τους άλλους (για τα άλλα παιδιά) και στα θετικά συναισθήματα. Η αγάπη είναι γνώση.

δ) Ο φόβος και το άγχος δοκιμάζουν όλα τα παιδιά και χρειάζεται πολλή προσοχή να αντιμετωπιστούν και συνεργασία με τους δασκάλους.

ε) Να μην καταλάβει το παιδί τη δική σας αγωνία, γιατί έτσι προστίθεται στη δική του. Ενδιαφέρον ναι, αλλά να αφήνετε πότε-πότε το μικρό να πορεύεται μόνο του, να βρίσκει άκρη με τις δυνάμεις του.

στ) Μην το πιέζετε να πρωτεύει και να διακρίνεται, αλλά να δείτε προσεχτικά την κλίση του και να την καλλιεργήσετε.

ζ) Το κάθε σχολείο έχει τα θετικά του και τα αρνητικά του. Με μια κατάλληλη προσέγγιση μπορεί κανείς και από τα αρνητικά να βγάλει κάτι θετικό. Μερικά απ’ τα αρνητικά αναπτύσσουν την παρατηρητικότητα και την κρίση.

η) Μην πανικοβάλλεστε με την πρώτη δυσκολία. Οι δύσκολες καταστάσεις συχνά ατσαλώνουν. Γίνονται πεδίο άσκησης, προκαλούν γυμνάσματα πρωτοβουλιών.

θ) Μην θέλετε τα πάντα στρωτά και ωραία. Πουθενά δεν τα βρίσκουμε όλα έτοιμα. Η ζωή είναι δύσκολη και χρειάζεται και σ’ αυτό περίσκεψη και προετοιμασία. Βάλτε κι εσείς κάποιο χεράκι να διορθώνονται τα πράγματα. Βρίσκετε λύσεις.

ι) Βοηθάτε το παιδί να έχει ενδιαφέροντα. Το σχολείο δεν φτάνει. Αν υπάρχουν εμπνευσμένοι δάσκαλοι και πάλι αυτό δεν φτάνει.

ια) Σχολείο πρέπει να γίνεται και ο τόπος που ζείτε. Κάθε τόπος έχει τα δικά του χαρακτηριστικά γνωρίσματα και πρώτα εσείς θα τα γνωρίσετε και μετά το παιδί ώστε να αναπτύξει μια μόνιμη φιλοπεριέργεια και παρατηρητικότητα. Στο σημείο αυτό θα είχαμε πολλά να πούμε για την Πάρο και πώς μπορεί να γίνει σχολείο το ίδιο αποδοτικό με το κανονικό της φοίτησης.

ιβ) Το χέρι των παιδιών χρειάζεται εξάσκηση. Είναι ο βασικός αγωγός πληροφοριών στη ζωή. Μερικές απλές εργασίες στο σπίτι βοηθούν, μην τα έχετε όλα έτοιμα, γιατί έτσι το χέρι αδρανεί και η γνώση εμποδίζεται.

ιγ) Το σχολείο δεν είναι μόνο για τις γνώσεις και τα μαθήματα, αλλά αποτελεί εργαστήρι ζωής και σχέσεων. Αυτό το έχουν όλοι δάσκαλοι και γονείς υπόψη τους.

ιδ) Μερικά που θέλουν ιδιαίτερη ανάπτυξη (δεν θα επεκταθώ εδώ) είναι ο επαρκής ύπνος των παιδιών, το παιχνίδι και η ανάπαυση.

Πηγή : από τον προσωπικό λογαριασμό του καθηγητή Χρήστου Γεωργούση στο facebook

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *