Κραυγές γεμάτες από απόγνωση και αγωνία

Γράφει ο π.Γεώργιος Τριαντάφυλλος

Χωρίς να μπαίνουμε στην διαδικασία να κρίνουμε τους περιορισμούς της λεγόμενης καραντίνας,με βεβαιότητα μπορούμε να πούμε ότι επιδρά πολύ αρνητικά στην ψυχολογία κάποιων ευαίσθητων συνανθρώπων μας.

Ως ιερέας,δέχομαι συνεχώς έντονα παράπονα από κάποιους αδελφούς μας.Κραυγές γεμάτες από απόγνωση και αγωνία.Μια πολύτεκνη μητέρα μου είπε χθες: « Πάτερ,δεν αντέχω άλλο.Τα σχολεία δεν πρόκειται ν ανοίξουν σύντομα.Τα παιδιά μου είναι κλεισμένα στο σπίτι και μου γκρινιάζουν συνέχεια,τσακώνονται μεταξύ τους.Ο άνδρας μου εργάζεται και δεν μπορεί να ασχοληθεί πολλές ώρες μαζί τους και υποφέρω με αυτή την κατάσταση.Δεν πάει άλλο,κάποιος πρέπει να σκεφτεί και μας….».

Φυσικά,δεν είναι καθόλου εύκολες αυτές οι καταστάσεις και οι συνάνθρωποί μας αυτοί,έχουν ανάγκη όχι μόνο από την κατανόησή μας,αλλά και από την ενεργή συμπαράσταση και την δική μας και της υπεύθυνης Πολιτείας. Βρεθήκαμε ξαφνικά ξυπόλυτοι στα αγκάθια,εντελώς απροετοίμαστοι ψυχικά και ανοχύρωτοι μπροστά στην φοβερή αυτή λαίλαπα που μας βρήκε.

Πρέπει οπωσδήποτε να βρεθεί κάποιος τρόπος,ώστε να στηριχτούν όσοι βρίσκονται σε αυτή την δεινή και απελπιστική κατάσταση.Δεν έχουν όλοι την δύναμη για να αντέξουν.Μπορεί στη ζωή τους να αντιμετώπιζαν από πριν διάφορα προβλήματα και τώρα ήλθε η δοκιμασία αυτή να τους βουλιάξει τελείως!Με κανένα τρόπο δεν πρέπει να τους αφήσουμε να χαθούν.Πρέπει να τους βοηθήσουμε ώστε να βρουν τη δύναμη να κρατηθούν και να μην οδηγηθούν στην φοβερή απελπισία.

Είναι και οι εκκλησίες μας κλειστές και δεν μπορούν να προστρέξουν εκεί ώστε να παρηγορηθούν. Καλά που λειτουργούν τα τηλέφωνα και τα λεγόμενα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και μπορούμε να έχουμε μαζί τους έστω και αυτό τον υποτυπώδη τρόπο επικοινωνίας.

Προπάντων όμως,είναι επιτακτική ανάγκη να προστρέξουμε στην θερμή προσευχή,ώστε ο Θεός να δίνει δύναμη και παρηγοριά σε όλους τους αδύναμους Αδελφούς μας.Να τους βοηθήσει Εκείνος να αντέξουν αυτή την μεγάλη δοκιμασία.Η προσευχή θα βοηθήσει σίγουρα και μας τους ίδιους,γιατί,όπως φαίνεται,ο δρόμος είναι ακόμα πολύ μακρύς.

Πρέπει να προλάβουμε να οχυρωθούνε από τώρα,για να μπορέσουμε να αντέξουμε ακόμα και στα πιο δύσκολα που τυχόν θα μας βρουν.

Οι Εορτές που έρχονται μας δυσκολεύουν ακόμη περισσότερο,γιατί νιώθουμε ότι δεν θα μπορέσουμε να τις χαρούμε και να αισθανθούμε τη ζεστασιά τους,την θαλπωρή της οικογενειακής ατμόσφαιρας.

Ας γιορτάσουμε τα Χριστούγεννα στο άβατο της εσωτερικής μας ύπαρξης και ας αναζητήσουμε παρηγοριά από την ζωντανή παρουσία του Χριστού στα έγκατα των ψυχών μας.

π.Γεώργιος Τριαντάφυλλος

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *