Εμπειρίες από μερικές ημέρες σε νησί των Κυκλάδων

Του Δημήτρη Παπακωνσταντίνου

Λοιπόν, τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά. Όχι δεν περίμενα να επισκεφτώ κάποιο νησί για να το επιβεβαιώσω, αλλά όπως και να το κάνουμε άλλο είναι να το βλέπεις από κοντά ο ίδιος…

Την περασμένη εβδομάδα επισκέφτηκα για λίγες ημέρες ένα νησί των Κυκλάδων όχι από τα λεγόμενα “κοσμικά”. Ένα ήρεμο νησί και πιο κοντά σε αυτό που λέμε… οικογενειακού τύπου διακοπές. Και ομολογώ ότι ανησύχησα. Και για οικονομικούς αλλά και για υγειονομικούς λόγους. Ας ξεκινήσουμε από το πρώτο. Την οικονομική δυσπραγία που είναι μπροστά. Σημειώστε ότι το νησί στηρίζεται παραδοσιακά περισσότερο στον εσωτερικό τουρισμό και λιγότερο στις μαζικές αφίξεις από το εξωτερικό, καθώς δεν διαθέτει resorts ή μεγάλες μονάδες που προσελκύουν τους tour operators. Το Σάββατο που έφτασα… ξεγελάστηκα. Η εικόνα ήταν ενός ασφυκτικά γεμάτου μέρους. Τουλάχιστον στο πιο… τουριστικό σημείο του νησιού. Μία εικόνα που δεν ταίριαζε με το μάλλον χαλαρό περιβάλλον του απογευματινού δρομολογίου του καραβιού…

Όμως όπως προφανώς φαντάζεστε, η εικόνα του Σαββατόβραδου δεν ήταν η αντιπροσωπευτική. Το νησί είχε κόσμο και ικανοποιητική έως σημαντική πληρότητα μόνο κάθε Σάββατο. Στα ίδια σημεία που το Σάββατο δεν… περνούσες απέναντι στον δρόμο από τον κόσμο, τις υπόλοιπες ημέρες κυκλοφορούσαν… τρεις και ο κούκος. Ψιλοερημιά… Μακάρι η κατάσταση να διαφοροποιηθεί προς το καλύτερο τις επόμενες εβδομάδες, καθώς ο Αύγουστος είναι ο πιο “hot” μήνας των καλοκαιρινών διακοπών. Αλλά δεν είναι το πιθανότερο. Η κατάσταση δεν μαζεύεται εύκολα. Δεν διορθώνεται. Μόνο… ψιλομπαλώματα θα γίνουν. Δυστυχώς, σε αρκετές περιοχές, η προσδοκία δεν είναι να έρθουν περισσότερες αφίξεις, αλλά να μην ακυρώσουν εκείνοι που έχουν πει ότι θα πάνε. Γιατί η καθημερινή πλέον αύξηση των κρουσμάτων που ανακοινώνεται έχει αυξήσει την ανησυχία.

Η ίδια περίπου εικόνα επικρατεί και στα περισσότερα μέρη που στηρίζονται στον ξένο τουρίστα. Ίσως δε εκεί τα πράγματα να είναι ακόμα χειρότερα. Γιατί οι μεγάλες μονάδες έχουν και άλλα πολύ υψηλότερα κόστη. Και με ένα – ενάμιση μήνα δεν σώζεται το καλοκαίρι. Δεν ξέρω αν το έχουν συνειδητοποιήσει πλήρως στην κυβέρνηση πόσο μεγάλο είναι το πρόβλημα. Αν ναι, θα πρέπει να ετοιμάζονται για έναν πολύ δύσκολο χειμώνα για εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους που ζουν από τον τουρισμό. Άμεσα και έμμεσα. Μακάρι να διαψευστώ, αλλά τον χειμώνα πολύς κόσμος δεν θα μπορεί να ανταποκριθεί σε οποιαδήποτε υποχρέωσή του και θα δίνει μάχη επιβίωσης. Με όποιες συνέπειες ευρύτερες θα έχει αυτό…

Σαφώς και δεν αναφέρω κάτι καινούργιο. Όμως έχω την αίσθηση ότι λίγο έχει χαλαρώσει η συζήτηση για τα μέτρα στήριξης που θα απαιτηθούν για να βγει αυτός ο χειμώνας. Και ίσως να είναι υπερβολή η αισιόδοξη προσδοκία που καλλιεργείται στον απόηχο των αποφάσεων της τελευταίας Συνόδου Κορυφής. Όταν συζητάμε για δεκάδες δισεκατομμυρίων που όμως θα αργήσουν πολύ να συνεισφέρουν αποτελεσματικά στην καθημερινότητα, αλλά ακόμα και στην επιχειρηματικότητα. Ο πήχης ανεβαίνει πολύ και η πραγματικότητα δεν θα είναι αντίστοιχα εντυπωσιακή… Καλό θα είναι λοιπόν, να επανεκτιμηθούν οι στρατηγικές και οι δυνατότητες αρωγής, όσο πιο εμπροσθοβαρώς γίνεται, γιατί η κατάσταση στην οικονομία προβλέπεται αρκετά σκληρή. 

Να πάμε όμως και στο ζήτημα της υγείας. Να με συμπαθάτε, αλλά ελάχιστοι τηρούν οποιοδήποτε μέτρο. Ο συνωστισμός όπου παρατηρείται και για όσο παρατηρείται, έστω για το Σαββατοκύριακο, δείχνει σχεδόν… ζαμανφουτισμό! Ναι, δυστυχώς. Οι ίδιοι που κλείστηκαν υπάκουα μέσα, τώρα λειτουργούν και συμπεριφέρονται ωσάν να μην υφίσταται διόλου πρόβλημα. Και δεν είναι μόνο οι νέοι που δεν δίνουν καμία σημασία. Και οι μεγαλύτεροι δεν λαμβάνουν κανένα μέτρο. Άλλοι πάλι κάνουν την εξής βλακεία. Ξεσαλώνουν το Σαββατοκύριακο χωρίς κανέναν κανόνα ή σεβασμό σε συνθήκες υγιεινής και την υπόλοιπη εβδομάδα προσέχουν! Λες και ο ιός παίρνει ρεπό τα Σαββατοκύριακα και κυκλοφορεί μόνο καθημερινές!!!

Επαναλαμβάνω, μακάρι να πάνε όλα καλά. Και να κινηθεί η αγορά και να δουλέψει ο τουρισμός και να μην υπάρξει πρόβλημα ξανά με την πανδημία. Μόνο που ο συνδυασμός αυτών των θετικών προσδοκιών δεν είναι το καλύτερο σενάριο. Ας το σκεφτούμε και ας αναζητήσουμε μία… χρυσή τομή στη συμπεριφορά μας. Δεν μπορεί να ισχύουν μόνο τα δύο άκρα. Ή καραντίνα ή ξεσάλωμα… Τέλος πάντων, το καλοκαίρι έχει ακόμα δρόμο, θα δούμε πώς θα πάει… Ας ελπίσουμε για το καλύτερο, αλλά καλού κακού ας προετοιμαζόμαστε και για τα λίγο χειρότερα… Και ας δώσουν όσοι έχουν την ευθύνη το σωστό μήνυμα στην κοινωνία…

dimitris.papakonstantinou@capital.gr

[ Πηγή άρθρου ]

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

error: Content is protected !!