Το πείραμα του εξωτερικού τουρισμού.

Αν η κυβέρνηση επένδυε στη σκληρή πραγματικότητα τον χρόνο και τον κόπο που δαπανά στην επικοινωνία, ίσως υπήρχαν περισσότερες ελπίδες να περιοριστεί η τεράστια ζημιά που έχει προκαλέσει η πανδημία.

Σήμερα, στήνει μια πομπώδη φιέστα υποδοχής των πρώτων πτήσεων από το εξωτερικό στους σημαντικότερους τουριστικούς προορισμούς της χώρας. Με υδάτινες αψίδες που θα ραίνουν τα αεροσκάφη την ώρα της προσγείωσης. Με τον υπουργό Τουρισμού να μεταβαίνει από το ένα αεροδρόμιο στο άλλο – Κέρκυρα, Μύκονος, Ρόδος, Ηράκλειο.

Με την προσδοκία μετάδοσης της φολκλορικής εικόνας στα διεθνή μέσα, ώστε να αποτελέσει δέλεαρ για τους ταξιδιώτες από την Ευρώπη και τις χώρες που μόλις χθες εντάχθηκαν στη «λευκή λίστα» της Ε.Ε.

Πόσο πειστικά μπορεί να είναι όλα αυτά; Πόσους τουρίστες μπορούν να φέρουν; Αν η TUI, ο παγκόσμιος κολοσσός του οργανωμένου τουρισμού, υπόσχεται 1,5 εκατ. τουρίστες στην καλύτερη περίπτωση, καταλαβαίνουμε ότι μεγάλες προσδοκίες δεν υπάρχουν. Ούτε στα κυβερνητικά στελέχη.

Θα έλεγε κανείς ότι βασικός αποδέκτης αυτής της τεράστιας κυβερνητικής καμπάνιας δεν είναι στην πραγματικότητα οι διεθνείς τουριστικές αγορές, αλλά το εγχώριο κοινό. Γιατί επιχειρεί να πείσει την κοινωνία, ιδιαίτερα επιχειρηματίες και εργαζόμενους στον τουρισμό, ότι η κυβέρνηση έκανε ό,τι περνούσε από το χέρι της. Το όποιο αποτέλεσμα θα είναι προϊόν ανωτέρας βίας.

Αλλά αυτό δεν ισχύει. Η κυβέρνηση έκανε απλώς ό,τι βόλευε τη θορυβώδη επικοινωνιακή και προπαγανδιστική αντίληψή της. Ακόμη και η ηλεκτρονική φόρμα που καλούνται να συμπληρώσουν οι επιβάτες πτήσεων, ενώ υποτίθεται ότι επινοήθηκε για να εμπεδώσει την εικόνα της ασφαλούς χώρας, τελικά πυροδοτεί σύγχυση και μαζικές ακυρώσεις κρατήσεων. Παντού ερασιτεχνισμοί, προχειρότητα, αλληλοαναιρούμενες συστάσεις.

Το χειρότερο είναι ότι αυτή η πομπώδης επικοινωνιακή επένδυση στον εισαγόμενο τουρισμό, που θα ήταν ευχής έργον να εισφέρει έστω και τα μισά από όσα εισέφερε τα προηγούμενα χρόνια στον εθνικό πλούτο, στα μάτια των ανθρώπων του κλάδου φαντάζει ως πρόκληση.

Καθώς στην πλειονότητά τους αντιμετωπίζουν ήδη την απειλή του λουκέτου ή τη βεβαιότητα της ανεργίας, αναρωτιούνται γιατί η κυβέρνηση δεν επιλέγει μια γενναία –και χρηματοδοτικά γενναιόδωρη– στροφή στην ενίσχυση του εσωτερικού τουρισμού, αλλά επιμένει στο αβέβαιο πείραμα του εξωτερικού τουρισμού.

[ Πηγή άρθρου ]

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *