Τι είναι τελικά ο τουρισμός;

Ταξίδεψα χθες και η εικόνα στο Ελ.Βενιζέλος ήταν απογοητευτική. Η κορύφωση της καταπάτησης κάθε μέτρου προστασίας και υγιεινής συνέβη μάλιστα στο σημείο που μας οδήγησαν για να εξεταστούμε για τον ιό. Αθλιότητα! Που είναι ο επαγγελματισμός των ανθρώπων του αεροδρομίου και ποια είναι η εικόνα μιας χώρας που έχει αμυνθεί καλά;

Σκεπτόμενος τα παραπάνω κατέληξα σε αυτοκριτική. Άραγε, είναι οι κάθε λογής Αρχές που πρέπει να επιβάλουν την ορθή τήρηση των μέτρων ή είναι μια κοινή υπόθεση όλων μας; Η απάντηση νομίζω δίνεται μόνο αν σκεφτούμε τι είναι τελικά ο τουρισμός.

Πλήττω θανάσιμα κάθε φορά που ακούω ότι ζούμε στην πιο όμορφη χώρα του κόσμου. Όχι γιατί είναι ψέμα, αλλά επειδή και δεν αρκεί για να πουλήσεις το προϊόν αλλά και (κυρίως) επειδή προκαλεί έπαρση και αδράνεια στους Έλληνες καθώς και απαξιωτική συμπεριφορά προς τους επισκέπτες. Γιατί, φίλες μου, ο κάθε τουρίστας μπορεί να πάρει τα ωραία του λεφτουδάκια και να πάει σε ένα άλλο νησάκι, σε μια άλλη παραλία, σε ένα άλλο ξενοδοχείο, σε κάποια άλλα εστιατόρια. Και όλα αυτά πολύ πολύ μακριά από εδώ. Δεν κάνεις χάρη στην επισκέπτρια ώστε να της φέρεσαι σαν να είναι ζώο σε στάνη – έτσι μας είχαν χθες στο αεροδρόμιο. Αντιθέτως, εκείνος σου κάνει χάρη που έρχεται και εμπιστεύεται σε σένα την πραγμάτωση της φαντασίωσης για ωραίες στιγμές χαλάρωσης και αναψυχής.

Και τι είναι ο παραθεριστικός τουρισμός για την Ελλάδα; Είναι τα λεφτά του ξενοδόχου, της αεροπορικής και της ναυτιλιακής, της ταβερνιάρισσας στο νησί, του τουριστικού πράκτορα; Ναι, είναι όλα αυτά που δεν είναι καθόλου λίγα. Είναι, όμως, κι άλλα πολλά: είναι το εισόδημα που όλο το χειμώνα θα έχει ένας πάροχος υπηρεσιών π.χ. στη Νάξο ή μια λογίστρια π.χ. στη Σάμο, αφού τα δικά τους χρήματα θα είναι η κατανάλωση των επαγγελματιών που έβγαλαν με τη σειρά τους χρήματα στο νησί από τον τουρισμό το καλοκαίρι. Είναι ακόμα η ανάπτυξη (ως πραγμάτωση των υλικών προϋποθέσεών της) του Δήμου π.χ. Ιθάκης και η δυνατότητα να πάνε σε Γυμνάσιο και Λύκειο παραμένοντας στο ίδιο το νησί τους τα παιδιά π.χ. στην Κίμωλο, ή να έχουν τουλάχιστον μία αξιοπρεπή κλινική μικρών ζώων π.χ. τα Κύθηρα. Και είναι και τα κέρδη των μεγάλων εταιρειών, διότι π.χ. η ΝΟΥΝΟΥ δεν έφτιαξε πέρσι γάλα για 10.000.000 Έλληνες, αλλά για 40.000.000 Ελληνίδες και ξένους.

Ο τουρισμός δεν είναι κομματική υπόθεση. Δεν είναι καν πολιτική stricto sensu. Είναι ΕΘΝΙΚΗ. Είναι η απίθανη δυνατότητα της Ελλάδας να αξιοποιεί εισόδημα που παρήγαγαν άλλες Οικονομίες και που μας το φέρνουν (λες και μας το χρώσταγαν) για να αναπτύξουμε το δικό μας ΑΕΠ.

Θέλουμε τους ξένους. ΌΛΕΣ ΤΙΣ ΞΕΝΕΣ. Το έλλειμμα της Ελλάδας δεν επιτρέπει ούτε μια ανάκληση σε απόφαση αλλοδαπού να μας επισκεφτεί για τις διακοπές της επειδή έμαθε ότι δεν φροντίζουμε για τη μη διασπορά του ιού.

Όλοι και όλες μπορούμε και καλύτερα. Μπορούμε να παραδειγματίζουμε για χρήση μάσκας, όχι να επιβάλλουμε. Μπορούμε να προβλέπουμε την τήρηση αποστάσεων, όχι να την ξορκίζουμε τρομαγμένες εκ των υστέρων. Μπορούμε να πλένουμε τα χεράκια μας και να ζητάμε ευγενικά να υπάρχουν αντισηπτικά παντού.

Οι καταστηματάρχες μπορούμε να ακολουθούμε τις συστάσεις και να μην το ρίχνουμε στο άρπα-κόλα που στο τέλος θα μας οδηγήσει σε μια συλλήβδην απόρριψη, από ιδιώτες και επαγγελματίες, του ευρύτερου προορισμού στον οποίο βρίσκονται οι επιχειρήσεις μας.

Οι πανδημικές ισορροπίες διεθνώς είναι ακόμα πολύ ευαίσθητες. Ας κάνουμε τουλάχιστον την Ελλάδα μια σίγουρη επιλογή.

Για το δικό μας καλό.

Demetrius Vassiliadis 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *