Το πηγάδι που πολλοί βουτάνε αλλά δεν βγαίνουν πάντα έξω

Παρολ’ αυτά, συνεχίζουν να το επισκέπτονται.

Γράφει ο ΠΕΤΡΟΣ ΚΑΛΟΓΕΡΑΣ

To Jacob’s Well βρίσκεται στο Τέξας. Εξωτερικά μπορεί να μοιάζει σαν ένα βαθύ πηγάδι, αλλά στην πραγματικότητα είναι ένα δίκτυο σπηλαίων που οι ριψοκίνδυνοι δύτες βλέπουν ως πρόκληση, αφού φτάνει έως και 40 μέτρα κάτω από την επιφάνεια της γης. Ωστόσο παρά την δημοφιλία του και την πρόκληση, πολλοί ήταν εκείνοι που βούτηξαν αλλά δεν ξαναβγήκαν στην επιφάνεια.

Πρόκειται για μια πηγή που φτάνει στην επιφάνεια μέσω μιας τρύπας που έχει μήκος περίπου 4 μέτρα και αποτελεί το μοναδικό άνοιγμα σε ένα δίκτυο σπηλιών κάτω από την επιφάνεια της γης. Οι πηγές αυτές λοιπόν εκ των πραγμάτων προσελκύουν το ενδιαφέρον αλλά είναι συγχρόνως και επικίνδυνες. Το νερό έχει θερμοκρασία 20 βαθμών κελσίου όλον τον χρόνο και προσελκύει πολλούς τουρίστες αλλά και ντόπιους.

Φυσικά, οι σπηλιές προσελκύουν ακόμα μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Γιατί πολλοί είναι εκείνοι που βουτάνε από ψηλά στο Jacob’s Well, κάτι που επίσης δεν είναι εύκολο, αλλά υπάρχουν και οι ακόμα πιο ριψοκίνδυνοι που αποφασίζουν να εξερευνήσουν τα τούνελ που βρίσκονται πολύ πιο βαθιά.

Από τις αρχές του 20ου αιώνα, οι δύτες προσπάθησαν να το εξερευνήσουν. Ωστόσο έπρεπε να φτάσουμε στην αρχή του επόμενου αιώνα, για να βουτήξουν στα νερά τους επαγγελματίες δύτες με τον κατάλληλο εξοπλισμό ώστε να μάθουμε περισσότερα για τον λαβύρινθο των σπηλιών. Το 2007 δημιουργήθηκε το «Jacob’s Well Project» που σκοπό είχε να χαρτογραφήσει ολόκληρο το δίκτυο πέρα από το πηγάδι.

Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να ανακαλυφθεί πως υπάρχουν δυο κύρια τούνελ που ακολουθούν την τρύπα, το ένα φτάνει σε μήκος σχεδόν το 1,5 χιλιόμετρο και το άλλο τα 500 μέτρα. Το βαθύτερο σημείο του φτάνει τα 42 μέτρα κάτω από την επιφάνεια της γης.

Η ιδανική θερμοκρασία και η καθαρή ορατότητα έχουν μετατρέψει το Jacob’s Well σε αγαπημένο μέρος των freedivers, δηλαδή των δυτών που βουτάνε κρατώντας την αναπνοή τους χωρίς εξοπλισμό. Κάποιοι από αυτούς έχουν καταφέρει να φτάσουν μέχρι τα 30 μέτρα. Ωστόσο, κάτι τέτοιο παραμένει επικίνδυνο αφού στην συγκεκριμένη περίπτωση, μπορείς κάποιος να κολλήσει κάπου ή να χάσει τον δρόμο του. Υπάρχουν πολλές αλλαγές κατεύθυνσης και τα ανοίγματα στις σπηλιές είναι πολύ στενά. Μάλιστα κάποιες σπηλιές, έχουν τόσο στενά ανοίγματα που για να μπεις, θα πρέπει να αφαιρέσεις την φιάλη οξυγόνου.

Έτσι, πολλοί δύτες βούτηξαν τα τελευταία 120 χρόνια, αλλά δεν βγήκαν όλοι ξανά στην επιφάνεια. Αυτό πάντως δεν έχει αποτρέψει τους ριψοκίνδυνους δύτες να το επισκέπτονται κάθε χρόνο. Και παρόλες τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν, φτάνοντας σε κάποιες περιπτώσεις κοντά στον θάνατο, επιστρέφουν…

[ Πηγή άρθρου ]

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *