Όσο πλησιάζει η Μεγάλη Εβδομάδα,η θλίψη των πιστών αυξάνεται

Όσο προχωράει η Μεγάλη Τεσσαρακοστή και όσο πλησιάζει η Μεγάλη Εβδομάδα,η θλίψη των πιστών αυξάνεται γιατί πλέον είναι περισσότερο από εμφανές,ότι δεν θα μπορέσουμε να γιορτάσουμε το Πάσχα όλοι μαζί στους Ναούς μας,όπως γινόταν μέχρι τώρα.Τα πράγματα αντί για καλύτερα,μέρα με τη μέρα γίνονται όλο και χειρότερα.

Μπορεί την νύχτα της Αναστάσεως να γινόταν χαμός με τις κροτίδες και να παρατηρούνταν πάσης μορφής ασέβειες και έκτροπα,όμως,πως να το κάνουμε;Στην Ορθόδοξη Εκκλησία μας το Σταυροαναστάσιμο Πάσχα είναι η μεγαλύτερη γιορτή και μας είναι αδιανόητο να μην έχουμε την δυνατότητα να την απολαύσουμε και να γευθούμε όλοι μας της χρηστότητος του Κυρίου!
Ακόμη και μερικοί που λένε ότι είναι άθεοι,κάποιο καμπανάκι χτυπούσε μέσα τους και τους έφερνε με την λαμπάδα στην Εκκλησία την μεγάλη νύχτα της Αναστάσεως,για να ακούσουν έστω το « Χριστός Ανέστη ».

Το Πάσχα μας είναι ο Χριστός και όταν τον έχουμε μέσα μας,τότε για μας είναι αληθινή ανάσταση!

Αυτή η πρωτόγνωρη συγκυρία που βιώνουμε,μας ωθεί στο να στραφούμε στην αλήθεια αυτή.Ας κάνουμε αυτή τη στροφή ώστε να ξεφύγουμε από τις παγιωμένες μέσα μας συνήθειες και ας ελπίσουμε,για μια χρονιά μόνο στη ζωή μας να αναζητήσουμε τον ζωοδότη Χριστό με τον τρόπο αυτό.Άλλωστε,δεν μπορούμε να κάνουμε διαφορετικά.

Θα πει όμως κάποιος: Γίνεται Πάσχα χωρίς θεία Μετάληψη; Αναμφίβολα δεν γίνεται.Ελπίζω όμως ότι η Ιερά Σύνοδος,σε συνεργασία με την Ελληνική Πολιτεία,να βρουν ένα τρόπο να οικονομήσουν τα πράγματα.Αρκεί η προσέλευσή μας να είναι συνειδητή και με την κατάλληλη προετοιμασία και όχι απλώς «για το καλό»όπως οι περισσότεροι δυστυχώς κάνουμε.

Ιερός Ναός Αγίας Τριάδος Λευκών Πάρου


Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *