Καλλιτέχνες, συγγενείς και φίλοι αποχαιρέτησαν τον Γιώργο Ζήκα

(PHOTOS & VIDEO) Οικογένεια, συγγενείς, φίλοι, συνθέτες, στιχουργοί, τραγουδιστές, μουσικοί και δημοσιογράφοι του είπαν το στερνό «αντίο» στη Σαλονίκη.

Γράφει ο Θανάσης Γιώγλου

«Αποκλεισμένος στη Σαλονίκη…» για πάντα

Η οικογένειά του, συγγενείς και φίλοι κι ένα μεγάλο μέρος του καλλιτεχνικού κόσμου της Θεσσαλονίκης (και όχι μόνο), βρέθηκαν το συννεφιασμένο μεσημέρι της Κυριακής στον Ιερό Ναό της Αναστάσεως του Κυρίου, στα Κοιμητήρια της Θέρμης, για να ψιθυρίσουν το στερνό «αντίο» στο σύζυγο, τον πατέρα, το φίλο, τον ξεχωριστό λαϊκό συνθέτη, στιχουργό, ερμηνευτή και μουσικό Γιώργο Ζήκα, που έφυγε αναπάντεχα την περασμένη Παρασκευή σε ηλικία 70 ετών.

Ταξίδεψαν από την Αθήνα αποκλειστικά για την τελετή και με δυσκολία «μάζευαν» τη συγκίνησή τους ο Γιώργος Νταλάρας, ο Κώστας Μακεδόνας και η Κατερίνα Κούκα, παλιοί φίλοι και συνεργάτες του Γιώργου Ζήκα, που τραγούδησαν στη δισκογραφία μερικά από τα ωραιότερα τραγούδια του.

Από τον καλλιτεχνικό και δημοσιογραφικό κόσμο διακρίναμε επίσης – με τυχαία σειρά – τους συνθέτες, στιχουργούς, τραγουδιστές και τραγουδίστριες, μουσικούς και δημοσιογράφους Δημήτρη Ζερβουδάκη, Θωμά Κοροβίνη, Πέτρο Καράλη, Στάθη Παχίδη, Δημήτρη Σφίγγο, Μίλτο Τσαλιγόπουλο, Μαρία Φωτίου, Γιώργο Πεντζίκη, Νίκο Θεοδωράκη, Βάνα Χαραλαμπίδου, Αναστασία Γρηγοριάδου, Λιζέτα Καλημέρη, Κώστα Πρατσινάκη, Ηρακλή Βαβάτσικα, Παναγιώτη Κουτσούρα, Κωνσταντίνο Βελλιάδη, Γιάννη Τσολακίδη, Γιάννη Διονυσίου, Γεωργία Βεληβασάκη, Φίλιππο Γράψα, Κώστα Φαλκώνη και Πάρι Παρασχόπουλο. Σίγουρα ήταν κι άλλοι κι ας μας συγχωρήσουν που δεν τους αναφέρουμε. Κανείς τους δεν μπορούσε να πιστέψει, πώς συνέβη τόσο ξαφνικά το μοιραίο…

Στεφάνια έστειλαν ο Χρήστος Νικολόπουλος και οι καθηγητές και σπουδαστές της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου.

Η πιο δυνατή στιγμή της τελετής ήταν, όταν, λίγο πριν τον ενταφιασμό του Γιώργου Ζήκα, ο Δημήτρης Ζερβουδάκης ξεκίνησε να τραγουδά χαμηλόφωνα, σχεδόν σαν μουρμουρητό, τη μελωδία από το «Μια ζωή στην ίδια τάξη, θεωρία μα και πράξη…» κι η φωνή του έφτανε στο μνήμα μαζί με τον άνεμο, σαν προσευχή… σαν αποχαιρετισμός…

«Γεια σου ρε Ζήκα!» φώναξε συγκινημένος…

Φωτογραφίες: Μαρία Κωνσταντινίδου. Ευχαριστούμε ιδιαιτέρως.

Πηγή : ogdoo.gr

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *