Το «όχι» καθηγητών και το ορθό μήνυμα προς το Προεδρικό

Το αποτέλεσμα είναι άκρως θετικό. Από πολλές πλευρές. Το ίδιο και τα οφέλη από αυτό αλλά και τα μηνύματα τα οποία στέλλονται από το δημοψήφισμα των μελών της ΟΕΛΜΕΚ με το οποίο απορρίφθηκαν τα απεργιακά μέτρα. Πρώτον, η υπόθεση των τετράμηνων εξετάσεων είναι πλέον νόμος της πολιτείας. Ένας νόμος, μάλιστα, που μόλις τώρα αρχίζει να εφαρμόζεται. Δεν υπάρχουν καν μετρήσιμα αποτελέσματα τα οποία θα μπορούσαν να αποτελέσουν πανίσχυρο υπόβαθρο για τον οποιοδήποτε αγώνα ακύρωσης του νόμου. Θα ήταν άκρως επικίνδυνο να επιχειρείται από οποιουσδήποτε η καταστρατήγηση ή η ακύρωση οποιουδήποτε νόμου πριν καν αυτός εφαρμοστεί και αποδειχτεί περίτρανα ότι είναι επιζήμιος. Μια τέτοια νοοτροπία αν επικρατήσει θα φέρει το ήδη βασανισμένο κράτος στα πρόθυρα της αναρχίας.

Δεύτερον, το εγχείρημα της λήψης απεργιακών μέτρων έναντι ενός νόμου, που ακόμη δεν εφαρμόστηκε στην ολότητά του, θα ήταν ακόμη πιο επιπόλαιο και επικίνδυνο, δεδομένου ότι οι συνδικαλιστές της οργάνωσης είχαν εμπλακεί στη διαμόρφωσή του. Το γεγονός αυτό από μόνο του αφαιρεί τη νομιμοποίηση λήψεως ακραίων μέτρων προτού καν αυτός ο νόμος εφαρμοστεί στην ολότητά του και καταδειχθεί ότι είναι επιζήμιος.

Τρίτον, τα απεργιακά μέτρα είναι πάντοτε το έσχατο μέτρο στο οποίο μπορεί να καταφύγει οποιοσδήποτε κλάδος. Πρέπει να λαμβάνονται με μεγάλη φειδώ και για τα άκρως σοβαρά θέματα. Ιδίως στο χώρο της εκπαίδευσης, όπου κάθε τέτοιο μέτρο επιφέρει αναπόφευκτα συνέπειες στους μαθητές απαιτείται η μέγιστη σύνεση.

Τέταρτον, η κοινωνία των πολιτών, που δεν είναι μυστικό ότι στην πλειονότητά της αντιμετωπίζει με επιφύλαξη έως και εχθρότητα τους εκπαιδευτικούς, έλαβε χθες ένα άκρως θετικό μήνυμα από αυτούς. Μήνυμα σοβαρότητας και υπευθυνότητας. Αυτό, όσο και αν δεν είναι το βασικό θέμα, είναι σημαντικό ώστε να καλλιεργηθεί σταδιακά μια καλύτερη σχέση μεταξύ γονέων και εκπαιδευτικών. Επειδή κάποια στιγμή η συνεργασία των δύο πλευρών είναι εξόφθαλμο ότι είναι μονόδρομος. Αν όλοι πραγματικά καίγονται να επέλθουν ουσιαστικές αλλαγές, που θα καταστήσουν την Παιδεία, επιτέλους, ουσιαστική και ωφέλιμη για τα παιδιά.

Πέμπτον, η πρόσφατη παρέμβαση του Προέδρου της Δημοκρατίας έναντι των τετράμηνων εξετάσεων και του ενδεχομένου απεργιών εκ μέρους της ΟΕΛΜΕΚ, μπορούσε να είχε προέκταση και για το μέλλον Χαμπιαούρη στο υπουργείο Παιδείας. Το Προεδρικό και η Κυβέρνηση, αν οι καθηγητές ψήφιζαν απεργιακά μέτρα, θα ήσαν υποχρεωμένοι να στηρίξουν σθεναρά τον νόμο των εξετάσεων. Για λόγους πολιτικής τάξης αλλά και για λόγους κύρους. Σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, θα ήταν αδύνατο να ανασχηματισθεί ο επικεφαλής του Υπουργείου, που οδήγησε στο νόμο. Θα όφειλαν να τον στηρίξουν. Μετά από το χθεσινό αποτέλεσμα, όμως, ο ανασχηματισμός μπορεί να καλύψει χωρίς πρόβλημα (αντιθέτως, μπορεί να αποβεί και άκρως υποβοηθητικός) και το υπουργείο Παιδείας.

Εκεί όπου πρέπει να εστιασθεί η προσοχή μετά το χθεσινό αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, είναι στην ορθή ανάγνωση την οποία οφείλει το Προεδρικό να κάνει στο μήνυμα που έστειλαν οι καθηγητές. Η απόρριψη των απεργιών, ουδόλως, σημαίνει και έγκριση των τετράμηνων εξετάσεων. Κάθε άλλο. Η μικρή διαφορά στο αποτέλεσμα (55% – 45%) είναι ενδεικτική. Εντός του 55%, που απέρριψε τις απεργίες, περιλαμβάνονται εκατοντάδες εκπαιδευτικοί οι οποίοι βιώνουν τα αρνητικά στην πρακτική εφαρμογή του νόμου. Πολλοί οι οποίοι έχουν κρυστάλλινη εικόνα για την ανάγκη αναθεώρησης του νόμου. Και διόρθωσης των σφαλμάτων που προκύπτουν.

Ουαί και αλίμονο αν το Προεδρικό θεωρήσει «νίκη» την απόρριψη των απεργιών και έγκριση των εξετάσεων ως έχουν. Απλούστατα, διότι οι τετράμηνες εξετάσεις είναι ένας νόμος που στη θεωρία του ομοιάζει με κούκλα αλλά στην πρακτική εφαρμογή του προβάλλει σαν πανούκλα. Όσοι βιώνουν το τελευταίο δίμηνο όσα συμβαίνουν στο χώρο της πρώτης τάξης του Λυκείου γνωρίζουν το δράμα εκπαιδευτικών και μαθητών. Οι πρώτοι κάνουν έναν εξουθενωτικό αγώνα δρόμου να προλάβουν την διδακτέα ύλη. Οι δεύτεροι, έχουν καταστεί πειραματόζωα σε μια εξόφθαλμα πρόχειρη εφαρμογή ενός σχεδιασμού. Το σύστημα έχει καταστεί ακόμη πιο εξετασιοκεντρικό απ’ ότι ήταν. Οι μαθητές ακόμη περισσότερο βαθμοθήρες απ’ ότι μπορεί να ήσαν. Η βαθμοθηρία δεν είναι κακή. Αρκεί να στηρίζεται στη γνώση. Όχι στην παπαγαλία, όπως συμβαίνει εν πολλοίς τώρα. Διότι η παπαγαλία δολοφονεί τη γνώση… Ο μόνος σίγουρα κερδισμένος από αυτό τον οδυνηρό συνδυασμό είναι οι παίκτες της παραπαιδείας, η οποία εκτοξεύεται σε ακόμη πιο δυσθεώρητο ύψος από εκείνο στο οποίο βρισκόταν.

Πριν από τρεις εβδομάδες η στήλη είχε δημοσιεύσει επιστολή την οποία ομάδα μαθητών απέστειλε στο υπουργείο Παιδείας, όπου με κρυστάλλινο τρόπο καταγράφεται αυτό που πραγματικά συμβαίνει στην Α’ Λυκείου και τα επόμενα χρόνια θα επεκταθεί στη Β’ και την Γ’. «Η διδασκαλία σε όλα τα γνωστικά αντικείμενα γίνεται αποσπασματικά, αφού οι καθηγητές μας δεν έχουν τον χρόνο να μας δώσουν μία ολοκληρωμένη εικόνα. Γίνεται αναφορά αλλά όχι επανάληψη και εμπέδωση πάνω στην οποία θα μπορούσαμε να κτίσουμε τις γνώσεις μας», κατέγραφαν με δραματικό τρόπο οι μαθητές.

Αυτή είναι η πραγματική εικόνα την οποία πρέπει να κρατήσει το Προεδρικό. Όχι οι θεωρητικοί ισχυρισμοί του ανεπαρκούς (και ουσιαστικά απόντος από ένα τόσο σοβαρό θέμα) Υπουργού ή η εύηχη (χάριν ελλαδίτικης ευφράδειας) συνθηματολογία κάποιου Αντωνέλλου. Αν λοιπόν, πραγματικά το Προεδρικό νοιάζεται για τον ευαίσθητο χώρο της Παιδείας και το όφελος των μαθητών, το χθεσινό αποτέλεσμα – μήνυμα της ΟΕΛΜΕΚ δίδει την ευκαιρία να επικεντρωθούν στην ουσία. Πώς, δηλαδή, διορθώνονται τα αρνητικά και πώς εμβολιάζεται ο θεσμός των εξετάσεων έτσι ώστε να αποβεί αποτελεσματικός και ωφέλιμος. Μακριά από εμμονές και εγωισμούς. Πιθανότατα με έναν άλλο Υπουργό, που μπορεί να εργαστεί σε αυτή τη βάση. Και αν από τα αποτελέσματα της πλήρους εφαρμογής διαπιστωθεί ότι τελικά είναι ζημιογόνος, να έχουν το θάρρος να αλλάξουν τον νόμο.
Ιδού η Ρόδος…
Γιώργος Καλλινίκου

[ Πηγή Άρθρου ]

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

error: Content is protected !!